نقش های دستوری در زبان انگلیسی - ضمایر ملکی

نقش های دستوری و مخصوصا ضمایر در زبان انگلیسی برای ایجاد الگویی گرامری و نحوی استفاده می شوند و هر کلمه در یکی از طبقه بندی های کلمات دستوری دسته بندی می شود. آیا تابحال به این فکر کرده اید که تقاوت صفت و اسم و ضمیر در زبان انگلیسی چیست؟ کاربردشان چه تفاوتی دارد؟

در این مقاله به بررسی این ۸ نوع کلمه دستوری در زبان انگلیسی و نقششان در جمله می پردازیم و با مثال هایی موضوع را بریتان روشن تر می کنیم با ما همراه باشید.

۱٫ اسم

اسم کلمه ای که با آن اشخاص، مکان ها، چیزها و ایده ها را صدا می زنیم. کلمات در زبان انگلیسی به دو بخش قابل شمارش و غیر قابل شمارش دسته بندی می شوند. مثال: Book، elephant، Italy

۲٫ ضمایر

ضمیر در زبان انگلیسی به عنوان نقش دستوری در زبان انگلیسی؛ کلمه یا عبارتی تعریف می شود که، به عنوان جایگزین برای یک اسم یا اصطلاح اسمی در ترجمه و نوشتن به کار می رود؛ که به عنوان پیش نویس ضمیر شناخته می شود. ضمایر کلمات کوتاه هستند و هر کاری که اسم ها انجام می دهند را می توانند انجام دهند. و در اصل یکی از ساختمان های یک جمله هستند. ضمایر کلمات دستوری هستند که بجای اسم در جمله قرار می گیرند؛ ضمایر در زبان انگلیسی نیز به چند دسته ضمایر فاعلی، ضمایر مفعولی، ضمایرملکی، ضمایر اشاره تقسیم می شوند.

ضمیر می تواند به عنوان یک فاعل، مفعول مستقیم، مفعول بی واسطه، و موارد دیگر عمل کند و جای هر شخص ، مکان ، حیوان یا چیز دیگری را در ترجمه متن ما بگیرد. بنابراین coffee تبدیل به it می شود ، Barbara (اسم) she می شود ، Jeremy (اسم) he می شود ، team به they تبدیل می شود و در جمله‌ی

Barbara drinks a cup of coffee every afternoon

می تواند به این جمله تبدیل شود:

She drinks a cup of it every afternoon

یا:

She drinks it every afternoon

در جمله سوم ضمیر it جایگزین cup of coffee شده است، و نه فقط coffee.